പരിഭാഷ : ശ്രീധർ Translation : Sree Dhar
ഈ കാടിനെ കുറിച്ച് ഒരുപാട് വിചിത്രമായ കഥകളുണ്ട്...
അതിൽ ഏറ്റവും വിചിത്രം...
ഞങ്ങൾ മൗഗ്ലി എന്ന് വിളിക്കുന്ന കുട്ടിയുടേതാണ്.
ഞാൻ കണ്ടതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും മോശം ചെന്നായ് ആണ് നീ.
അതെ, പക്ഷെ ആ ചില ഒടിഞ്ഞില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടേനെ.
കാറ്റിനെതിരെ ചാടുന്നു, കൂട്ടം തെറ്റി ഓടുന്നു.
കൂട്ടത്തിനൊപ്പം ഓടാൻ പഠിച്ചില്ലെങ്കിൽ...
ഒരു ദിവസം നീ ആരുടെയെങ്കിലും വയറ്റിലാകും.
- എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു? - വീണ്ടും മൗഗ്ലി തന്നെ.
- ഇവൻ ഒരിക്കലും സഭയിൽ കേറില്ല. - പോകാം!
മുകളിൽ ആര് ആദ്യം എത്തുമെന്ന് നോക്കാം!
ഞാൻ ഉയരത്തിലായിരുന്നില്ലേ.
ചെന്നായ്ക്കൾ മരത്തിൽ ഒളിക്കാറില്ല.
അവരുടെ ഒപ്പം എത്താൻ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല, ബഗീര.
ഞാൻ ശ്രമിച്ചു. തെറ്റായ മരം തിരഞ്ഞെടുത്തു.
അത് ഉണങ്ങിയ മരമായിരുന്നു.
ഉണങ്ങിയതാണെന്ന് എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാനാ?
അതിൽ ഉണക്കവള്ളി ചുറ്റിയിരുന്നു.
ഒരു കാട്ടുമരത്തിൽ വള്ളി ചുറ്റിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഉണങ്ങിയതാണ്, അല്ലെങ്കിൽ ഉണങ്ങാറായതാണ്.
- ഇതൊക്കെ ഒരു ചെന്നായ് അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളാണ്. - അതെ.
എന്നാലും ആ ചില ഒടിഞ്ഞില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ രക്ഷപെട്ടേനെ.
നീ ചെന്നായ് ആയല്ല ജനിച്ചതെന്ന് അറിയാം, എന്നാലും ഒരു ചെന്നായെ പ്പോലെ പെരുമാറിക്കൂടെ നിനക്ക്?
വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ഇവനെ എനിക്ക് കിട്ടിയപ്പോൾ...
ഇവൻ ഒരു കുഞ്ഞായിരുന്നു, കാറ്റിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ.
ആ മാനിനെ പിടിക്ക്!
ഇവാൻ കാട്ടിൽ അതിജീവിക്കണമെങ്കിൽ...
ഒരു കൂട്ടം വേണമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
അവനെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഒരു കൂട്ടം.
അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇവനെ ചെന്നായ്ക്കളെ ഏൽപ്പിച്ചത്.
ഉഷാറായി ഇരിക്ക് ചെന്നായ്ക്കളേ.
അകേല നീതിമാനും ഉത്തമനയുമായ ഒരു നേതാവായിരുന്നു.
അവൻ മൗഗ്ലിയെ അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ വളരാൻ അനുവദിച്ചു.
പ്രശ്നം എന്താണെന്നാൽ, ചെന്നായ്ക്കൾ പെട്ടെന്ന് വളരും...
പക്ഷെ മൗഗ്ലി...
അവൻ കുറച്ച് പതുക്കെയാണെന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം.
മൗഗ്ലി, എന്നെ എടുക്ക്!
- അടുത്ത് ഞാനാണ്! - നിർത്ത്, ഇപ്പൊ വേണ്ട.
രക്ഷയാണ് അവനെ വളർത്തിയത്.
അവന് അറിയാവുന്ന ഒരേ ഒരമ്മ രക്ഷയാണ്.
- വാ, നമുക്ക് കളിക്കാം! - എനിക്കിപ്പോ കളിക്കാൻ താല്പര്യമില്ല ഗ്രേ.
വാ, ഞാൻ നിന്റെ അനിയനാണ്, എന്റെ കൂടെ കളിച്ചേ പറ്റൂ.
നമുക്ക് പോയി എലികളെ പിടിക്കാം.
എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു?
ഇന്നും എന്നെ പിടിച്ചു.
സംഭവിക്കാനുള്ളതാണെങ്കിൽ ...
സംഭവിച്ചിരിക്കും.
നിയമം ചൊല്ലൂ, കേൾക്കട്ടെ.
"ഇതാണ് കാടിന്റെ നിയമം, ആകാശത്തോളം പഴയതും സത്യമുള്ളതും.
"അത് പാലിക്കുന്ന ചെന്നായ് വളരും...
"പക്ഷെ അത് തെറ്റിക്കുന്ന ചെന്നായ് നശിക്കും.
"കാട്ടുമരത്തെ ചുറ്റിപിണയുന്ന വള്ളികളെപോലെ...
"നിയമവും നമ്മെ പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.
"കൂട്ടത്തിന്റെ ശക്തി ചെന്നായ് ആണ്...
"ചെന്നായുടെ ശക്തി കൂട്ടവും."
വൈകാതെ, മഴ നിന്നു
വേനൽക്കാലം തുടങ്ങി.
കാട് മുഴുവനും ചൂട് പിടിച്ചു ...
അങ്ങനെ കാടിന്റെ നിറം മഞ്ഞയായി, തവിട്ടുനിറമായി...
അവസാനം കറുപ്പായി.
പക്ഷെ ആ വർഷം...
ഓർമയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും ഉണങ്ങിയ വർഷമായിരുന്നു.
മോഹ്വാ മരം പോലും പൂവണിഞ്ഞില്ല.
എന്റെ ഇല.
ഇത് എന്റേതാ. എന്റെ, എന്റെ, എന്റെ.
ഇത് കല്ലാണ്. ചളി. ചളി.
ദേ ഒരു കല്ല്. ഇതെന്റെ കല്ലാണ്.
ഇതെന്റെ കല്ലാണ്. ഒരുത്തനും തൊടരുത്.
ദേ വേറൊരു കല്ല്. രണ്ട് കല്ല്. മൂന്ന് കല്ല്.
സമാധാനപ്പാറയല്ലേ അത്? സമാധാനപ്പാറ!
സന്ധിക്കുള്ള സമയമായി! വരൾച്ചാ സന്ധി!
വരൾച്ചാ സന്ധി തുടങ്ങി!
ഒരുപാട് വർഷങ്ങളായി
സമാധാനപ്പാറ വെള്ളത്തിന് പുറത്ത് കണ്ടിട്ട്...
അതുകൊണ്ട് വരൾച്ചാ സന്ധി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
പുഴയോരത്ത് വേട്ടയാടുന്നത് നിഷിദ്ധമാണ്...
കാരണം, കാട്ടിലെ നിയമപ്രകാരം, ഭക്ഷണത്തേക്കാൾ പ്രധാനമാണ് വെള്ളം.
അതുകൊണ്ട്, ഇങ്ങനെ ഒരു ദിവസം സമാധാനപ്പാറയിൽ വന്നാൽ...
എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് വെള്ളം കുടിക്കുന്നത് കാണാം.
മറക്കരുത്.
വേട്ടയാടരുത്.
കളി മാത്രം.
കളി മാത്രം. മനസ്സിലായി.
പിന്നെ മറക്കണ്ട, ഇവിടെ പലരും ഇതിനുമുൻപ് ഈ കാട്ടിൽ മനുഷ്യകുഞ്ഞിനെ കണ്ടിട്ടില്ല.
അതുകൊണ്ട് നന്നായി പെരുമാറണം.
ശരി, ഞാൻ ഒന്ന് പൊക്കോട്ടെ?
കുഞ്ഞുങ്ങളെയും കൂടെ കൊണ്ടുപോ.
ഞാനും വരുന്നൂ!
വാ, ഗ്രേ!
ദേ ഇവനെ നോക്ക്.
വഴി.
ക്ഷമിക്കണം.
- ഇവൻ രണ്ടുകാലിലാണല്ലോ നടക്കുന്നത്. - തുറിച്ച് നോക്കല്ലേ.
ദേ നോക്ക് ഒരു കാട്ടുപന്നി.
- കാണ്ടാമൃഗം. - കീരി.
എല്ലാവരും ഉണ്ട്.
അത് മയിലാണോ?
- ഹായ് ഒരു വടി! - അതെന്റെ വടിയാ.
- എനിക്ക് ഈ വടി ഇഷ്ടമായി. - ശരിക്കും, അതെന്റെ വടിയാ.
- എന്റെ വടിയാ. - അല്ല, എന്റെ വടിയാ!
- എന്റെ വടീന്ന് വിട്! - വരൾച്ചാ സന്ധിയാണ്!
വരൾച്ചാ സന്ധിയാണ്!
ക്ഷമിക്കണം.
എന്റെ തെറ്റാണ്! താനേ വരുന്നതാണ്.
ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ അതിൽ മൂത്രമൊഴിച്ച് തരാം.
നോക്കി നടക്ക്.
അച്ഛാ അതെന്താ?
അതൊരു മനുഷ്യകുഞ്ഞ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.
മനുഷ്യകുഞ്ഞ് എന്താ ഇവിടെ കാണിക്കുന്നത്?
ഹേ, മറക്കണ്ട, വരൾച്ചാ സന്ധിയാണ് ഇപ്പൊ.
എനിക്ക് നിയമമൊക്കെ അറിയാം മാനുകളേ.
എന്താ അത്?
- വിചിത്രം. - അതെ, വിചിത്രം.
മൗഗ്ലി.
നിന്റെ തന്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ എന്താ പറഞ്ഞത്?
ചെന്നായ്ക്ക് ചേർന്ന പണിയല്ല എന്ന്.
ഇനി തന്ത്രങ്ങളൊന്നും വേണ്ട.
സാരമില്ല കുഞ്ഞേ.
നിന്നെ നല്ലൊരു ചെന്നായാക്കി മാറ്റും ഞങ്ങൾ.
അപ്പൊ ഞാനോ? ഞാനൊരു നല്ല ചെന്നായ് ആകുമോ?
ഞാൻ ഓരിയിട്ട് കാണിക്കാം!
ചിലക്കൂട്ടങ്ങളിൽ കുള്ളന്മാരെ പിടിച്ച് തിന്നുന്ന പതിവുണ്ട്.
മൗഗ്ലി, എന്റെ പിന്നിൽ വന്നുനിൽക്ക്.
എന്റെ അടുത്ത് നിന്നും മാറരുത്.
സമാധാനപ്പാറയിൽ എല്ലാവരുമുണ്ട്. പരിചയമുള്ള ഒരുപാട് മണങ്ങൾ.
പക്ഷെ...
പറയാതെ വയ്യ...
ഒരു പുതിയ മണം കൂടെ ഉണ്ട് ഇന്നിവിടെ.
അതെന്താ, എനിക്ക് കിട്ടിയ ആ മണം?
എനിക്ക്...
എനിക്ക് തോന്നിയത് അത് ഏതോ...
മനുഷ്യകുഞ്ഞ് ആണെന്നാ.
മൗഗ്ലി എന്റെ കൂട്ടത്തിൽ പെട്ടതാണ്, ഷേർ ഖാൻ.
മൗഗ്ലി?
അതിന് പേരും ഇട്ടോ.
എപ്പോൾ മുതലാണ് കാട്ടിൽ മനുഷ്യരെ കൂട്ടാൻ തുടങ്ങിയത്?
അവൻ വെറും കുഞ്ഞാണ്.
വളർന്നാൽ ഒരു മനുഷ്യൻ എന്ത് ചെയ്യും എന്നത് എന്റെ മുഖം കണ്ടിട്ട് ഓർമ വരുന്നില്ലേ?
കുറച്ച് കാലം വേറെയിടത്ത് വേട്ടയാടിയപ്പോഴേക്കും എല്ലാവരും നിയമം മറന്നിരിക്കുന്നു.
എങ്കിൽ ഞാൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കാം.
മനുഷ്യകുഞ്ഞ് വളർന്ന് മനുഷ്യനാകും... മനുഷ്യന് ഈ കാട്ടിൽ വിലക്കാണ്!
- നിയമത്തെക്കുറിച്ച് നിനക്കെന്തറിയാം? - രക്ഷാ.
സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടി വേട്ടയാടും, വലിയവനാവാൻ വേണ്ടി കൊല്ലും.
നിനക്ക് നിയമത്തെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും ധാരണയുണ്ടായിട്ടില്ല. ഈ കുഞ്ഞ് എന്റേതാണ്!
എന്റേത് തന്നെ.
അതുകൊണ്ട് നീ വന്ന വഴിക്ക് തിരിച്ച് പോ, ക്രൂരമൃഗമേ!
കാടിന്റെ ഈ ഭാഗം വാഴുന്നത് ആരാണെന്ന് കടുവക്ക് നന്നായി അറിയാം.
ഇവിടെ വന്ന് ഭീഷണി മുഴക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ടാവില്ല.
പ്രേത്യേകിച്ച് വരൾച്ചാ സന്ധിയുടെ സമയത്ത്.
ഇല്ല, നമ്മളെ സുരക്ഷിതരായി വെക്കുന്ന നിയമങ്ങളോട് എനിക്ക് ഭയങ്കര ബഹുമാനമാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഉറപ്പുതരുന്നു.
ഇതൊന്നും ശാശ്വതമല്ല.
മഴ വരും, ഈ പുഴയിൽ വെള്ളം വരും.
ആ പറ വെള്ളത്തിൽ ആകുന്ന നിമിഷം, സന്ധി അവസാനിക്കും.
നിങ്ങൾക്ക് അവനെ സംരക്ഷിക്കണമെങ്കിൽ ആകാം.
പക്ഷെ സ്വയം ചോദിച്ചുനോക്ക്, നിങ്ങളിൽ എത്രപേരുടെ ജീവന്റെ വിലയുണ്ട് ഒരു മനുഷ്യകുഞ്ഞിന്?
എത്ര ജീവൻ?
അതിനുള്ള ഉത്തരം ആർക്ക് കൊടുക്കാനാകും?
- മഴ! - മഴ!
നനയല്ലേ, നനയല്ലേ, നനയല്ലേ.
ഈ മുള്ളുകൾ എല്ലായിടത്തും പോയി കുടുങ്ങും!
മഴ വന്നപ്പോൾ സഭക്ക് മുന്നിൽ ആ ചോദ്യം വന്നു.
അവർ ആലോചിക്കുകയും വാദിക്കുകയും ചെയ്തു... ദിവസങ്ങളോളം.
അവര് എന്തിനെക്കുറിച്ചാകും സംസാരിക്കുന്നത്?
ഇന്നേവരെ കൂട്ടത്തെ ആക്രമിക്കാൻ ആരും ധൈര്യം കാണിച്ചിട്ടില്ല.
പക്ഷെ ഷേർ ഖാന്റെ ഭീഷണി...
തള്ളിക്കളയാവുന്ന ഒന്നല്ല.
മൗഗ്ലി, അങ്ങോട്ട് പോകാൻ പാടില്ല!
ഇവൻ ഇവിടുന്ന് പോയെ പറ്റൂ.
ആകാശം കണ്ടില്ലേ.
ഷേർ ഖാൻ ഇപ്പൊ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ടാവും.
കേൾക്കൂ!
ഞാൻ പോകുന്നു.
ഞാൻ കാരണം ആർക്കും ഒന്നും സംഭവിക്കരുത്.
മൗഗ്ലി, നീ മാളത്തിലേക്ക് പോ!
മനുഷ്യകുഞ്ഞിന്റെ സ്ഥാനം മനുഷ്യന്റെ കൂടെയാണ്.
നമ്മളിൽ ഒരുവനായാണ് അവനെ വളർത്തിയത്!
- അവൻ എന്തായാലും കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ടുപോകും. - അകേല.
എനിക്ക് സഹായിക്കാൻ പറ്റും.
അവൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ.
അവന് വേറൊരു കൂട്ടം തേടാനുള്ള സമയമായി.
- ഇല്ല. - ഇവനെ നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് കൊണ്ടുവന്നത് ഞാനാണ്.
ചേരുന്നിടത്തേക്ക് അവനെ ഞാൻ തന്നെ കൊണ്ടുപോകാം.
ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.
അവൻ എന്റെ കുഞ്ഞാണ്!
ഇങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വരുമെന്ന് അറിയുന്നതല്ലേ.
അവന് അറിയാവുന്ന ഒരേ ഒരു കുടുംബം നമ്മളൊക്കെയാണ്!
രക്ഷാ.
അവൻ അവിടെ മാത്രമേ സുരക്ഷിതനായി ഇരിക്കൂ.
സാരമില്ല അമ്മെ.
ഞാൻ ഒരുപാട് ദൂരത്തൊന്നും പോകില്ല.
ഞാൻ ഇടക്ക് വന്ന് കാണാം.
ഇത് മറക്കരുത്...
നീ എന്റേതാണ്.
എന്റേത് തന്നെ.
നീ എവിടെപ്പോയാലും, നിന്നെ എന്ത് പേരെടുത്ത് വിളിച്ചാലും...
നീ എന്നും...
എന്റെ മകനായിരിക്കും.
എനിക്ക് പറയണമെന്നുണ്ട്...
ചെന്നായ്ക്കൾക്ക് ഷേർ ഖാനെ എതിർത്ത് നിൽക്കാൻ ആകും എന്ന്.
പക്ഷെ ഇത് അങ്ങനെ ഒരു കഥയല്ല.
ആമകൾക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമാണ്.
മുതലകൾക്കും ഇഷ്ടമായിരിക്കും.
കാണ്ടാമൃഗങ്ങളോ?
അവർ എന്നെ എപ്പോഴും കൂട്ടത്തിൽ ചേർക്കാറുണ്ട്.
പക്ഷെ കാണ്ടാമൃഗങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നാണ് ഉറങ്ങുന്നത്.
അതെനിക്ക് പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
ഒന്നുകിൽ ആമ, അല്ലെങ്കിൽ മുതല.
ഏതായിരിക്കും നല്ലത്?
രണ്ടുമല്ല.
എന്നുവെച്ചാൽ?
ഞാൻ നിന്നെ മനുഷ്യരുടെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാം.
എന്ത്?
ബഗീര, എനിക്ക് മനുഷ്യരെ അറിയില്ല.
അറിഞ്ഞോളും.
നീതെന്നെയല്ലേ പറഞ്ഞത്, നമ്മൾ
മനുഷ്യരുടെ ഗ്രാമത്തിനടുത്തേക്ക് പോകരുതെന്ന്.
അത് വേറെ.
അതെന്താ വേറെ?
നീ ഇപ്പോഴും പറയാറില്ലേ, "മനുഷ്യന്മാരുടെ ഗ്രാമത്തിനടുത്ത് പോകരുത്...
"ചിലപ്പോ കെണിയിൽ പെടും...
"അല്ലെങ്കിൽ അവർ പിടിച്ച് തിന്നും, അല്ലെങ്കിൽ പറന്നുവരുന്ന പാറക്കഷണങ്ങൾ കൊള്ളും." എന്നൊക്കെ.
ഞാൻ എന്താ പറഞ്ഞതെന്ന് നല്ല ഓർമയുണ്ട്.
ഉയ്യോ, ആനകൾ.
- തലകുനിക്ക്. - എന്തിനാ?
അവർക്ക് മര്യാദ കൊടുക്കണം.
ആനകളാണ് ഈ കാട് ഉണ്ടാക്കിയത്.
അവരുടെ കോമ്പ് കൊണ്ട് ഉണ്ടായ കുഴികളാണ് നദികളായത്.
അവരുടെ തുമ്പിക്കൈ കാരണമാണ് ഇലകൾ വീഴുന്നത്.
ഇവിടുള്ളതെല്ലാം അവർ ഉണ്ടാക്കിയതാണ്.
മലകൾ, മരങ്ങൾ, മരത്തിലെ കിളികൾ.
പക്ഷെ നിന്നെ ഉണ്ടാക്കിയത് അവരല്ല.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ നീ പോകേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.
എന്ന ഞാൻ നീൽഗായ്ക്കളുടെ കൂടെ താമസിക്കാം?
വേണ്ട.
എന്നാ കീരികളുടെ കൂടെ?
ഇതിൽ ഒരു തർക്കം ഇല്ല.
എന്നാലും ഇതല്ലേ എന്റെ വീട്!
മനുഷ്യർ എങ്ങനെയാണെന്ന് പോലും എനിക്കറിയില്ല.
അതൊക്കെ പഠിച്ചോളും.
എനിക്ക് കാറ്റിൽ തന്നെ താമസിച്ചാൽ മതി.
ഞാൻ എന്തിനാ അവിടെ പോകുന്നത്?
കാരണം ഈ കാട്ടിൽ ഇനി നീ സുരക്ഷിതമല്ല.
നീ വേട്ടയാടപ്പെടുകയാണ്...
അതും ഒരു കടുവ.
മനുഷ്യന് മാത്രമേ നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയൂ.
ഇത് ശരിയല്ല. ഇതിൽ എന്റെ തീരുമാനത്തിന് വിലയില്ലേ.
ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ എന്നിൽ നിന്നും ഒളിച്ചുവെക്കുന്നുമുണ്ട്.
ഞാൻ ഒന്നും കാണുന്നില്ല എന്ന് വിചാരിക്കണ്ട.
എന്നെ കിട്ടിയ സ്ഥലത്തേക്ക് തിരിച്ച് കൊണ്ടുപോകാം എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്...
പക്ഷെ എന്നെ കാട്ടിൽ നിന്നല്ലേ കിട്ടിയത്.
അപ്പൊ കാട്ടിലേക്കാണോ കൊണ്ടുപോകുന്നത്? അല്ല.
എന്നെ കാട്ടിൽ നിന്നും കിട്ടിയതാണെങ്കിൽ എന്തിനാ മനുഷ്യരുടെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത്?
അതുപോലെ ആ കടുവക്ക് എന്തിനാ എന്നോട് ഇത്രയ്ക്ക് ദേഷ്യം?
അതിന് എന്നെ പരിചയമുണ്ടോ? അങ്ങനെയാണല്ലോ തോന്നുന്നത്.
കുനിഞ്ഞിരിക്ക്.
എന്താ? ഇനി പോത്തിനും തലകുനിച്ച് കൊടുക്കണോ?
പറയുന്നത് കേൾക്ക്. ഞാൻ കളിക്കുകയല്ല.
ആ കൊക്കയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് ഓട്.
എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്?
വടക്കോട്ട് പോ, രാത്രി ആകാശം തിളങ്ങുന്ന സ്ഥലമില്ലേ.
അങ്ങോട്ട് വഴിയിൽ വച്ച് കാണാം.
ബഗീര, എന്താണെന്ന് പറയാതെ ഇവിടുന്ന് ഒരടി എടുത്തുവെക്കുന്ന...
ഓട്, മൗഗ്ലി!
ഓട്!
ഗ്രേ, എന്ത് പറ്റി?
നീയെന്താ പുറത്ത് വന്ന് കളിക്കാത്തത്?
എന്താ അത്?
അവൻ എന്തിനാ പോയേ?
ഗ്രേ.
അവനെ നമ്മൾക്ക് രക്ഷിക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നു. പോകാൻ അനുവദിക്കരുതായിരുന്നു.
ഞാനും അവനെ വല്ലാതെ മിസ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
ആവാം സുരക്ഷിതനാണ്, അതാണ് പ്രധാനം.
അകത്ത് പോ.
ഞാൻ വന്നതിന്റെ കാരണം അറിയുമായിരിക്കും.
മനുഷ്യകുഞ്ഞ് കാട് വിട്ട് പോയി.
ഞാൻ വൃത്തിയായി പറഞ്ഞതാണല്ലോ.
അതിനെ എന്റെ കൈയ്യിൽ ഏൽപ്പിക്കണം എന്ന്.
ഞങ്ങൾ അവനെ സംരക്ഷിക്കുന്നില്ല.
അവൻ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും പിരിഞ്ഞു പോയി.
എങ്ങോട്ടാണാവോ പോയത്?
അവന്റെ വർഗ്ഗത്തിന്റെ കൂടെയാണ് ഇപ്പോൾ.
അപ്പൊ, മനുഷ്യകുഞ്ഞ് കാട് വിട്ട് പോയി.
അതെ.
നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇനി പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ല.
അതിലും പ്രധാനം...
നമ്മൾക്കിടയിൽ സമാധാനം വേണം.
അപ്പൊ, ആ പ്രശ്നം തീർന്നു .
അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അവനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും...
ഇങ്ങോട്ട് വരുത്തണം!
അകേല!
ഇപ്പൊ നിങ്ങൾ എന്നെ അനുസരിക്കാൻ തയ്യാറാണോ?
ഇങ്ങനെയൊന്നും ആവണമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചതല്ല.
ഞാൻ വളരെ ലളിതമാക്കി തന്നതാണ്.
ഞാൻ ഒരേയൊരു കാര്യമേ ചോദിച്ചുള്ളൂ, അത് നിങ്ങൾ നടത്തി തന്നില്ല!
ഇതോടെ അവസാനിക്കണം.
എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞേക്ക്.
ആ മനുഷ്യകുഞ്ഞിനെ എന്റെ കൈയ്യിൽ കിട്ടുന്നത് വരെ, ഈ കുന്നുകൾ എന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.
ന്യായമായിട്ട് പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നില്ല!
ഇനി ഭയത്തിന്റെ വഴിയാകാം.
ബഗീര?
ഹായ്.
നിനക്ക് ഭാഷ വല്ലതും ഉണ്ടോ?
നിന്നെ കാണാൻ നല്ല രസമുണ്ട് കേട്ടോ.
വേണോ?
വാ.
വാ, എടുത്തോ.
പേടിക്കണ്ട.
വാ.
ഏയ്, അത് എന്റെയാണ്!
ഇങ്ങ് വാ!
അതെന്റെയാണ്!
തിരിച്ച് താ!
ഹലോ?
ഇവിടെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?
ഹായ് കുഞ്ഞേ.
ഏയ്, പേടിക്കണ്ട.
ഞാൻ നിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.
ഞാൻ വേറെ ഒരിടത്തേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിലാണ്. പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കാൻ വന്നതല്ല.
പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ല.
നീ ഒറ്റക്കാണോ?
അത് കഷ്ടമായല്ലോ.
നമ്മൾ ഒരിക്കലും ഒറ്റക്കാവരുത്.
ഞാൻ ഒരു സുഹൃത്തിനെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്.
അവൻ ഇപ്പൊ എത്തും.
അതുവരെ ഞാൻ നിനക്ക് കൂട്ടിരിക്കാം.
കുഴപ്പമില്ലല്ലോ?
ഞാൻ നിന്നെ സുരക്ഷിതനായി വെക്കാം.
നീയും ഞാനും മാത്രം, ചക്കരകുട്ടാ.
നീയാരാ?
കാ.
പാവം കുഞ്ഞ്.
ഈ കൊടുങ്കാട്ടിൽ നീ എന്തെടുക്കുവാ?
ഇതാണ് എന്റെ വീട്.
നീയെന്താണെന്ന് അറിയില്ലേ?
എനിക്കറിയാം.
നീ എവിടുന്നാണ് വന്നതെന്നും അറിയാം.
ആണോ?
അതെ.
നിനക്ക് കാണണോ?
വേണം.
സാധാരണമായി, മനുഷ്യർ ഗ്രാമത്തിലാണ് താമസിക്കാറ്...
കാട്ടിൽ നിന്നും ദൂരെ.
പക്ഷെ ചിലപ്പോൾ...
അവർ സഞ്ചരിക്കും.
അങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ...
അവർ താമസിക്കുന്ന ഗുഹ ഇരുട്ടിൽ ശ്വാസം വിടും.
അതിനെ വിളിക്കുന്ന പേരാണ്...
ചുവന്ന പുഷ്പം.
മനുഷ്യന്റെ സൃഷ്ടി.
അത് വെളിച്ചവും ചൂടും...
അതുപോലെ തൊടുന്നതിനെല്ലാം നാശവും കൊണ്ടുവരും.
അതാരാ?
ഒരു യാത്രികൻ, സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
ഷേർ ഖാൻ അന്ന് രാത്രി അയാളുടെ ജീവൻ എടുത്തു.
പക്ഷെ അതിനിടയിൽ ചുവന്നപുഷ്പത്തിന്റെ സ്പര്ശത്തിൽ അവന്റെ ദേഹം പൊള്ളി.
ഓടിയ വേഗത്തിൽ പിന്നിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കുഞ്ഞിനെ അവൻ കണ്ടില്ല.
ആ കുഞ്ഞ് ...
നീയായിരുന്നു.
ആ കരിമ്പുലി നിന്നെ കണ്ടെത്തി.
പാവം കുഞ്ഞ്.
നിനക്ക് കാറ്റിൽ തന്നെ ജീവിക്കണോ?
വേണമെങ്കിൽ എന്റെ കൂടെ താമസിക്കാം.
എന്റെ കൂടെ നിർത്താം നിന്നെ.
നിന്റെ പേടിയൊക്കെ കളയൂ.
എന്നിൽ...
വിശ്വസിക്ക്.
സമാധാനമായി ഇരിക്കൂ കുഞ്ഞേ.
പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല, കേട്ടോ?
ഞാൻ എവിടെയാ?
ഇതൊരു ഗുഹയാണ്. എന്റെ ഗുഹ.
എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് നിനക്ക് ഓർമ്മയില്ലല്ലേ?
- ഇല്ല. - ഞാൻ നിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചു.
അതെ, മരണത്തിന്റെ വായിൽ നിന്നും നിന്നെ തട്ടിപ്പറിച്ചു.
മരണത്തിന്റെ ചുരുളിൽ നിന്നും എന്നുവേണം പറയാൻ.
നിന്റെ ഭാഗ്യത്തിന്...
നിന്റെ ഇഷ്ടനായകൻ, ബാലൂ, ഈ ഞാൻ...
ആ വഴിക്ക് പോകുകയായിരുന്നു.
അതൊന്നും കാര്യമാക്കണ്ട.
ഒരു കാര്യം പറ.
നിനക്ക്...
കയറാൻ അറിയാമോ?
അറിയാം.
എന്നാൽ സമയം കളയാതെ തുടങ്ങാം.
എന്ത് തുടങ്ങാൻ?
കടം വീട്ടാൻ മോനെ. കടം വീട്ടാൻ.
കടമോ? എന്ത് കടം?
നീ എന്നോട് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു കുഞ്ഞേ.
നീ എന്നോട് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പതുക്കെ.
- ആ കടം നീ വീട്ടണം. - അതിന്, അതിന്...
അതാണ് അതിന്റെ ശരി.
നീ ശരിയായ കാര്യം തന്നെ ചെയ്യണം.
അതാണ് അതിന്റെ ശരി
നീ ആ കടം തിരിച്ചു വീട്ടും.
മനസ്സിലായോ?
ശരി, ഇതാണ് നമ്മുടെ അടുത്ത പണി.
ഈ സ്വർണനിരത്തിൽ ഒളിച്ചുവരുന്ന സാധനം കണ്ടോ?
ഇതിന്റെ പേരാണ് "തേൻ".
കുഞ്ഞേ, നീ ആകെ ചെയ്യേണ്ടത്...
ഈ കടം വീട്ടാനായിട്ടെ...
അങ്ങോട്ട് വലിഞ്ഞ് കയറി...
ആ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്ന സാധനം എടുത്ത്...
ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരണം.
തമാശയാണോ?
ഏയ്, അല്ലേയല്ല.
അങ്ങോട്ട് കേറിയാൽ ഞാൻ ചാവും.
മോനെ!
മോനെ, മോനെ, മോനെ. ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കെടാ.
ഞാൻ ഒരു കരടിയാണ്.
അതുകൊണ്ട് എന്റെ ഭാരത്തോളം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം എനിക്ക്...
ദിവസവും...
ശീതകാലത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പായിട്ട്.
ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത് കൂടിപ്പോയി എന്നറിയാം, പക്ഷെ എനിക്ക് കയറാൻ അറിയില്ല, നിനക്ക് അറിയാം.
നോക്ക്, എനിക്ക് നിന്റെ സഹായം അത്യാവശ്യമാണ്. മഞ്ഞുകാലം വരാറായി.
ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ പോയി...
പിന്നെ ഉണരാതെ ഇരുന്നാലോ, മോശമല്ലേ.
അവിടെ ഒരുപാട് തേനീച്ചകളുണ്ട്.
അതെ, കുറച്ചുണ്ട്.
പക്ഷെ പേടിക്കണ്ട. ഇവറ്റകൾ കുത്തിയാൽ വേദനിക്കില്ല.
കലക്കി!
ഔ! എന്നെ കുത്തുന്നു!
ശരി.
ഞാൻ തന്നെ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും, പക്ഷെ എനിക്ക് ഉയരം പേടിയാണ്.
ഓ, വീണ്ടും തുടങ്ങിയോ.
നിനക്ക് നിന്റെ പണി നോക്കി പോയ്ക്കൂടെ?
നിന്നെ കൊണ്ട് പറ്റും!
- ഇവൻ ഓടിപ്പോകും. - ഇവൻ പോകില്ല.
ഒരു കുതുകിട്ടിയാൽ കുരങ്ങന്മാർ അപ്പൊ സ്ഥലം വിടാറാണ് പതിവ്.
- അത് കുരങ്ങനല്ല. മനുഷ്യകുഞാണ്. - എന്താണെന്ന്?
മനുഷ്യകുഞ്ഞോ? അതെ, ഒച്ച വെക്കല്ലേ!
ഞാൻ ഇവിടെ ഒരു കാര്യം ചെയ്തോണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ.
- അവിടെ എല്ലാം ഓക്കേ അല്ലെ? - അയ്യോ!
ആഹാ, വേറൊരെണ്ണത്തിനെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ടല്ലോ.
- പോടാ ഇവിടുന്ന്. - അതൊരു മനുഷ്യകുഞ്ഞ് ആണ്.
- മനുഷ്യകുഞ്ഞോ? - അതെ, അതൊരു മനുഷ്യകുഞ്ഞ് ആണ്.
- അത് കുരങ്ങനല്ലേ? - അല്ല, അതൊരു മനുഷ്യകുഞ്ഞ് ആണ്!
ഇനിയും ഇവിടെ നിന്ന് ചിലച്ചാൽ നിന്റെ വംശനാശം...
എന്റെ കൈകൊണ്ടാവും.
നീ കലക്കുന്നുണ്ട്!
തേനീച്ച കുത്തുന്നു!
ഓഹോ, വീണ്ടും തുടങ്ങിയോ.
- അത് കുരങ്ങനല്ല, ഫ്രെഡ്. - അതൊരു മനുഷ്യകുഞ്ഞ് ആണ്.
- മനുഷ്യകുഞ്ഞോ? - അതെ, അതൊരു മനുഷ്യകുഞ്ഞ് ആണ്.
- വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടോ? - ഉറപ്പാണോ?
ഒന്ന് മിണ്ടാതിരിക്കാമോ?
എടോ!
എല്ലാം നന്നായി പോകുന്നുണ്ട്.
ഔ!
ഇപ്പൊ കിട്ടും! വിശ്വാസം അതല്ലേ എല്ലാം!
- അങ്ങനെ തന്നെ! - ഔ!
അതെ! കിട്ടി!
അതന്നെ!
അങ്ങനെ തന്നെ!
എന്റമ്മേ.
ഫ്രെഡ്?
ഓ കൊള്ളാം, നക്കിത്തുടയ്ക്ക്.
ഇവറ്റകൾ കുത്തില്ലെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്.
ഇതൊക്കെ പിന്നെ എന്താ?
ഇതെങ്ങനെ ഒപ്പിച്ചു?
ഓ, ഇതൊക്കെ പെണ്ണുങ്ങളായിരിക്കും!
ഇവിടുന്ന് നോക്കിയപ്പോ എല്ലാം ആണീച്ചകളാണെന്ന് തോന്നി.
പെണ്ണുങ്ങൾ കുത്തും.
കുറച്ച് തേൻ പുരട്ടിയാൽ മതി.
- തേനോ? ശരിക്കും? - അതെ.
ഇത് തേച്ച്, നൽകിയാൽ മതി, നല്ല ആശ്വാസം കിട്ടും.
പ്രകൃതിയുടെ സ്വന്തം കുഴമ്പാണ്.
ഞാൻ എല്ലായിടത്തും തേക്കും.
നന്ദി.
അപ്പൊ നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള കണക്ക് തീർന്നു!
ഒന്ന് നിന്നേ.
നിന്റെ പേരെന്താ?
നമ്മൾ ശരിക്കും പരിചയപ്പെട്ടില്ല.
- മൗഗ്ലി. - മൗഗ്ലി?
മൗഗ്ലി നല്ല കിടിലൻ പേരാണല്ലോ.
നിനക്ക് മാത്രമേ അങ്ങനെ ഒരു പേരുണ്ടാകൂ അല്ലെ.
ഹേയ്!
നോക്ക് മൗഗ്ലി...
എനിക്ക് അടുത്ത കുറെ ആഴ്ചകൾക്ക് ഒരുപാട് ഭക്ഷണം ശേഖരിക്കാനുണ്ട്...
മഞ്ഞുകാലത്തേക്ക് വേണ്ടി.
നിന്റെ സഹായം കിട്ടിയാൽ നന്നായിരുന്നു.
നീ എന്റെ കൂടെ നിന്നാൽ...
പറ്റില്ല, എനിക്ക് മനുഷ്യന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോയെ പറ്റൂ.
മനുഷ്യന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്കോ, എന്തിനാ?
വേറെ വഴിയില്ല. ഒരു കടുവ എന്നെ പിടിക്കാൻ നടക്കുന്നുണ്ട്.
ആണോ? കടുവയോ, എന്തിനാ?
ഞാൻ ഒരു മനുഷ്യകുഞ്ഞ് ആയത് കൊണ്ട്.
എന്നെ വിട്ടേക്ക്.
ഹേയ്! മൗഗ്ലി, ചങ്ങാതീ, കൂട്ടുകാരാ, നൻപാ.
ഒന്ന് നിൽക്കെടാ ചുള്ളാ.
ബഗീര പറഞ്ഞതാണ് ഞാൻ മനുഷ്യന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോകണം എന്ന്.
ഓ, ബഗീരയോ! അവനെ എനിക്കറിയാം.
അവന്റെ പ്രശ്നം എന്താന്ന് അറിയോ?
അവന് നിയമം വിട്ടൊരു കളിയുമില്ല.
ചിലസമയങ്ങളിൽ, നിയമങ്ങൾ ഒക്കെ...
മുഴുവനും തെറ്റിക്കണ്ട, കുറച്ച് വളചോദിക്കാം.
വേറെ രീതിയിൽ ചിന്തിക്കുകയും ആവാം. ശരിയല്ലേ?
എന്നോട് മനുഷ്യന്റെ ഗ്രാമത്തിൽ പോകാൻ പറഞ്ഞു, ഞാൻ പോകുന്നു!
ശരി, അങ്ങനെ ആവട്ടെ.
നിനക്ക് ഗ്രാമത്തിൽ പോകണമെങ്കിൽ, പോകാം.
അതിലും നല്ല ഒരു കാര്യം പറയാം.
ഞാൻ തന്നെ നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാം.
വാ, പോകാം, നേരം വൈകുന്നു.
Bare necessities-------------------------------------------------------------
Forget about-----------------------------------------------------------------
Your worries and your strife------------------------------------------------
I mean the bare necessities--------------------------------------------------
അതെന്താ?
നല്ല ജീവിതത്തിനെ കുറിച്ചൊരു പാട്ടാണ്.
പാട്ടെന്ന് വെച്ചാൽ എന്താ?
നീ ഇതിനു മുൻപ് പാട്ടൊന്നും കേട്ടിട്ടില്ലേ?
എല്ലാവര്ക്കും ഓരോ പാട്ടുണ്ട്.
ചെന്നായ്ക്കൾ പാടാറില്ലേ?
അറിയില്ല.
മ്മ്... ആ...
ഞങ്ങൾ കാട്ടിലെ നിയമം ചൊല്ലാറുണ്ട്.
"ഇതാണ് കാടിന്റെ നിയമം....
"ആകാശത്തോളം പഴയതും സത്യമുള്ളതും.
"അത് പാലിക്കുന്ന ചെന്നായ് വളരും...
"പക്ഷെ അത് തെറ്റിക്കുന്ന ചെന്നായ് നശിക്കും.."
മോനെ, അതിന്റെ പേര് പാട്ടല്ല.
ഇത് മുദ്രാവാക്യമാണ്.
മുദ്രാവാക്യം എന്ന് വെച്ചാൽ എന്താ?
കുറച്ച് കൂടി പോകണം.
ഇതാണോ മനുഷ്യന്റെ ഗ്രാമം?
അതെ. ചുവന്ന പൂ വച്ച് ഇപ്പോഴും കണ്ടുപിടിക്കാം.
അവർക്ക് ചുവന്ന പൂ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാ.
ചുവന്ന പൂ കണ്ടിട്ട് അത്രക്ക് മോശമാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ലല്ലോ.
അതെ.
അതിനെ അഴിച്ചുവിട്ടാൽ, തൊടുന്നതെല്ലാം നശിപ്പിക്കും.
അത് വെച്ച് കളിക്കരുത്.
മനസ്സിലായോ?
ആ, മനസ്സിലായി.
കൊള്ളാം.
ഞാൻ വന്നത് അവിടുന്നായിരിക്കുമോ?
ആയിരിക്കാം.
എനിക്കറിയില്ല മോനെ. കണ്ടിട്ട് പരിചയം തോന്നുന്നുണ്ടോ?
എനിക്ക് ഓർമ്മയില്ല.
എനിക്ക് ആകെ ഓർമയുള്ളത് ചെന്നായ്ക്കളുടെ കൂടെ ജീവിച്ചതാണ്.
നീയെന്തിനാ അങ്ങോട്ട് പോകുന്നത്?
എനിക്ക് ഒരു കൂട്ടം വേണമെന്ന് ബഗീര പറഞ്ഞു.
ദേ വീണ്ടും ബഗീര.
ഹേ, അവൻ എന്റെ ചങ്ങാതിയാണ് കേട്ടോ?
ഇപ്പൊ എവിടെയാണെന്ന് പോലും അറിയില്ല.
ഞാൻ കാട് ഉപേക്ഷിക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.
ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടെ?
ഇന്ന് നീ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ, എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇന്നേവരെ അതുപോലെ ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ല.
ഞാൻ ആ തേനെടുക്കാൻ വര്ഷങ്ങളായി ശ്രമിക്കുന്നു.
അത് ഞാൻ എന്റെ തന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടല്ലേ.
എന്ത് തന്ത്രങ്ങൾ?
അത്...
ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയതൊക്കെ. അതൊന്നും ചെന്നായയുടെ രീതിയല്ല.
അതിനെന്താ? "ചെന്നായുടെ രീതി."
അത് മൗഗ്ലിയുടെ രീതിയാണ്.
ബാലുവിന്റെ രീതിയാണ്.
നമ്മുടെ രീതി.
അങ്ങനെയാണ് നമ്മൾ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തെടുക്കുന്നത്.
എനിക്ക് ആലോചിക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല, എന്നെപോലെ ഒരാളുടെ സഹായം ഉണ്ടെങ്കിൽ...
നിനക്ക് എന്തൊക്കെ ചെയ്യാൻ ആകും എന്ന്.
നീ പറയുന്നു നിനക്ക് മനുഷ്യരുടെ ഗ്രാമത്തിൽ പോണം എന്ന്.
ഞാൻ പറയുന്നു, നിനക്ക് ഇവിടെത്തന്നെ മനുഷ്യനായി ജീവിക്കാം എന്ന്.
ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയാം.
ഇപ്പൊ ഗ്രാമം എവിടെയാണെന്ന് നിനക്ക് മനസ്സിലായല്ലോ.
നിനക്ക് എപ്പോ വേണമെങ്കിലും അങ്ങോട്ട് പോകാം.
പക്ഷെ എനിക്ക് വലിയ ഉപകാരമാകും, നീ എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു സഹായമായി...
എന്റെ കൂടെ പണിയെടുത്താൽ, നിന്റെ തന്ത്രമൊക്കെ ഉപയോഗിച്ച്.
നമുക്ക് എത്രത്തോളം തേൻ ...
മഞ്ഞുകാലത്തിന് മുൻപ് ശേഖരിക്കാൻ ആകും എന്ന്...
അറിയണം.
നിന്റെ തന്ത്രങ്ങൾ ശരിയാകാൻ എന്നെക്കൊണ്ട് ആകുന്നതൊക്കെ...
ഞാൻ ചെയ്യാം.
അതൊന്നും നിനക്ക് രസകരമായി തോന്നിയില്ലെങ്കിലും...
നിന്നെ ഞാൻ തന്നെ ആ ഗ്രാമത്തിൽ കൊണ്ടാക്കാം.
എന്ത് പറയുന്നൂ?
മഞ്ഞുകാലം വരെ മാത്രം.
അമ്മെ എഴുന്നേൽക്ക്.
പിള്ളേരെ?
അവർ അവിടെയുണ്ട്.
മാനുകൾ പക്ഷെ കൂട്ടത്തിൽ പോകുന്നതിന്റെ സുരക്ഷിതത്വം നോക്കുന്നവരാണ്.
മറ്റു പല ജീവികൾക്കും ഉള്ള പോലെ പ്രതിരോധിക്കാൻ അവർക്ക് കഴിവില്ല.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ...
അവറ്റകൾക്ക് വലിയ ബുദ്ധിയും ഇല്ല.
പക്ഷെ മുതലകൾ അങ്ങനെയല്ല, ഒരുപാട് ബുദ്ധിയുള്ളതാണ്.
ശരിക്കും സൂക്ഷിക്കേണ്ടത്...
കുയിലിനെയാണ്.
കുയിൽ എങ്ങനെയാണ് ജീവിക്കുന്നതെന്ന് അറിയോ?
അമ്മയുടെ ദൗർബല്യം ഉപയോഗിച്ച്.
സ്വന്തമായിട്ട് കുഞ്ഞിനെ വളർത്താനൊന്നും കുയിലിന് വയ്യ.
പകരം, അത് അതിന്റെ ...
മുട്ടകളെ വലിയ വിവരം ഇല്ലാത്ത മറ്റ് പക്ഷികളുടെ കൂട്ടിൽ കൊണ്ടിടും.
അങ്ങനെ, അത് വിരിയുമ്പോ...
അമ്മ പക്ഷിക്ക് മനസ്സിലാവില്ല.
അവർ അതിനെ ഊട്ടി, വളർത്തി വലുതാക്കും.
സ്വന്തം കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് അറിയോ?
അവര് പട്ടിണി കിടന്ന്...
ചത്ത് പോകും...
വേണ്ട ശ്രദ്ധ കിട്ടാഞ്ഞിട്ട്.
കാരണം അമ്മപ്പക്ഷി തന്റേതല്ലാത്ത ...
കുഞ്ഞിനെ ശ്രദ്ധിച്ച് ഇരുന്നത് കൊണ്ട്.
വാ, ഉറങ്ങാൻ സമയമായി.
അവർക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമായി എന്ന് തോന്നുന്നു.
എന്തിനാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്?
അവൻ പോയില്ലേ.
അതല്ലേ നിനക്ക് വേണ്ടിയിരുന്നത്?
അവൻ ചാവണം, അതാണ് വേണ്ടത്.
ഇവിടെ സംഭവിച്ചത് എന്താണെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ...
അവൻ തിരിച്ച് വരും.
അപ്പൊ ഞാൻ കാത്തിരിപ്പുണ്ടാവും.
- ഇതാണ് ആദ്യത്തെ ലക്ഷ്യം. - ശരി.
- ഇതാണ് ആദ്യത്തെ ലക്ഷ്യം! - ശരി!
ഇതാണ് ആദ്യത്തെ ലക്ഷ്യം!
ശരി!
യേ കിട്ടി!
- അടുത്ത ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് പോകാൻ പറ! - ശരി!
- അടുത്ത ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് പോ! - ശരി.
കിട്ടി.
- തേടാം നമുക്ക് - ലളിതമാം ജീവിതം
വെറും ലളിതമാം ജീവിതം
ദുഃഖങ്ങൾ മറന്നേക്കൂ
കലഹങ്ങൾ മറന്നേക്കൂ
വേണം ലളിതമാം ജീവിതം.
പ്രകൃതി തന്നെ ഉണ്ടാക്കി തരും നമുക്ക്
ഒരു നല്ല ലളിതമാം ജീവിതം
എങ്ങോട്ട് പോയാലും, എവിടെ കറങ്ങിയാലും
എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയം
എന്റെ ഈ വലിയ വീടാണ്
തേനീച്ചകൾ മൂളിപ്പാട്ടും പാടി
മരച്ചില്ലയിൽ ഇരുന്ന്
തേനുണ്ടാക്കുന്നു എനിക്ക് വേണ്ടി
കല്ലിനും മണ്ണിനുമടിയിൽ
നടക്കും രസികൻ ഉറുമ്പുകളെ നോക്കൂ
എന്നിട്ട് തേടാം നമുക്ക്
ലളിതമാം ജീവിതം
അത് നിന്നെ തേടിവരും!
എങ്ങോട്ട് പോയാലും
എവിടെ കറങ്ങിയാലും
എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയം
എന്റെ ഈ വലിയ വീടാണ്
തേനീച്ചകൾ മൂളിപ്പാട്ടും പാടി
തേനുണ്ടാക്കുന്നു എനിക്ക് വേണ്ടി
കല്ലിനും മണ്ണിനുമടിയിൽ
നടക്കും രസികൻ ഉറുമ്പുകളെ നോക്കൂ.
എന്നിട്ട് തേടാം നമുക്ക്
ലളിതമാം ജീവിതം അത് നിന്നെ തേടിവരും
അതെ, അത് നിന്നെ തേടിവരും!
തേടിവരും!
ബാലൂ, ബാലൂ, ബാലൂ... നോക്ക്.
എന്റെ പുറകിൽ ഒളിക്ക്.
ആരാണെങ്കിലും പുറത്ത് വാ.
ബഗീര!
മൗഗ്ലി.
ഞാൻ എല്ലായിടത്തും നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു!
കാണാതായെന്നാ കരുതിയേ!
- നിനക്ക് കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ? - ഇല്ല!
നീയെന്നെ കണ്ടുപിടിച്ചല്ലേ, വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല! ഞാൻ ആകെ വിഷമിച്ച് പോയി.
വഴിയൊക്കെ തെറ്റി, എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചെന്ന് ഓർമയില്ല...
അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോ ഞാൻ ബാലുവിനെ പരിചയപെട്ടു.
അവൻ എന്നെ ഒരു മലമ്പാമ്പിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും രക്ഷിച്ചു!
ഇപ്പൊ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാണ് ജോലി!
ഓഹോ? അങ്ങനെയൊക്കെയുണ്ടോ.
മടിയൻ കരടികൾ പണിയെടുക്കുമെന്നത് പുതിയ അറിവാണ്.
വാ, മൗഗ്ലി, നമുക്ക് പോകാം.
നിൽക്ക്!
നിങ്ങൾ പോ. ഞാൻ പുറകെ വരാം.
ദേഷ്യപ്പെടരുത്, കേട്ടോ ?
ഞാൻ എന്തിനാ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്?
ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്‌താൽ നീ ദേഷ്യപ്പെടാറുണ്ട്.
ഇപ്പ്രാവശ്യം ദേഷ്യപ്പെടില്ലെന്ന് വാക്ക് താ.
ആദ്യം എന്താന്ന് കാണിക്ക്, എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കാം.
വാ, ഇത് നോക്ക്!
ഈ വള്ളികൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഞാൻ പാറക്കെട്ടിൽ കേറുന്നത്.
കുറെ എണ്ണം ഇങ്ങനെ ചുറ്റി അതിന്റെ ശക്തി കൂട്ടും.
എന്ത് ഉറപ്പാണെന്ന് കണ്ടോ?
ശരിക്കും രസമുള്ള കാര്യം കാണണോ?
അകത്തുണ്ട്. വാ, കാണിച്ചുതരാം!
വാ!
മഞ്ഞുകാലത്തേക്ക് വേണ്ടി ശേഖരിച്ച തേനാ!
നിനക്കെന്താ വട്ട് പിടിച്ചോ?
ദേഷ്യപ്പെടില്ലാന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ.
അകേല പഠിപ്പിച്ചത് വല്ലതും നിന്റെ തലയിൽ കയറിയോ?
ഈ കാട്ടിൽ...
നിന്റെ ഈ തന്ത്രങ്ങൾക്ക് ...
ഇടമില്ല!
ഇതൊക്കെ ചെയ്യണമെങ്കിൽ മനുഷ്യരുടെ ഗ്രാമത്തിൽ പോയി ചെയ്യ്.
അതിന് ഞാൻ ബാലുവിന് മഞ്ഞുകാലതെക്കുള്ള ഭക്ഷണം ശേഖരിക്കാൻ സഹായിക്കുകയാണ്.
കരടികൾ മഞ്ഞുകാലം മുഴുവൻ ഉറങ്ങാറില്ല.
നീയിതെന്തൊക്കെയാ അവനെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്?
മുഴുവൻ സമയം ഇല്ലെങ്കിലും ഞാൻ മഞ്ഞുകാലത്ത് ഒരുപാട് ഉറങ്ങാറുണ്ട്.
സൂക്ഷിച്ചു കേട്ടോടാ കള്ളക്കരടി!
അവന് നിന്റെ വിദ്യകളൊന്നും അറിയില്ലായിരിക്കും, പക്ഷെ എനിക്കറിയാം.
- അവൻ പോകുകയാണ്. - എനിക്ക് പോകണ്ട!
പോകാതെ വേറെ വഴിയില്ല!
എല്ലാവരും ഒന്ന് അടങ്ങ്.
നോക്ക്, സമയം വൈകി. ഈ സമയത്തിനി യാത്ര വേണ്ട.
അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ഇവിടെ തേനൊക്കെ കുടിച്ച്...
ഞാൻ തേൻ കുടിക്കാറില്ല.
വേണ്ട. ഞാൻ കുടിച്ചോളാം.
നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും നന്നായി ഉറങ്ങാം, നാളെ കാലത്ത് തീരുമാനിക്കാം.
ശരി, പക്ഷെ നാളെ കാലത്ത് തന്നെ പോകും.
മൗഗ്ലി.
അവൻ എവിടെ?
- കുഴിയിൽ. - എന്തിൽ?
- ഇതൊക്കെ നീ പഠിപ്പിച്ചതാണോ ? - ഒന്ന് പോയെ!
ആനകളുടെ അടുത്ത് കളിക്കാനൊന്നും ഞാൻ പഠിപ്പിക്കില്ലെന്ന് നിനക്ക് അറിയാല്ലോ.
ഹേയ്.
ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ? ഇവൻ കിടു ആണ്.
അതെനിക്കറിയാം.
ഞാനാ അവനെ വളർത്തിയത്.
എന്നാ അവനെ പറഞ്ഞുവിടണ്ട, ബഗീര!
അവന് ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ ജീവിച്ചോട്ടെ.
നിനക്ക് മനസ്സിലാവില്ല. അവന്റെ ജീവന് ആപത്തുണ്ട്.
അറിയാം അവൻ പറഞ്ഞു. ഏതോ ഒരു കടുവ അവനെ വേട്ടയാടുന്നുണ്ട്.
ഏതോ ഒരു കടുവ അല്ല. ഷേർ ഖാൻ.
ഷേർ ഖാൻ ആണോ അവനെ വേട്ടയാടുന്നത്?
പക്ഷെ ഇവനെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് അയച്ചാൽ അവർ ഇവനെ നശിപ്പിക്കും.
ഇവനെയും മനുഷ്യനാക്കും.
ഇവനെ ചെന്നായ്ക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് തന്നെ പറഞ്ഞുവിടാം.
ആരാ അവരുടെ നേതാവ്? അകേല, അവൻ വിചാരിച്ചാൽ ഇവനെ സംരക്ഷിക്കാൻ പറ്റും.
അകേല മരിച്ചു.
- എന്ത്? - അവനെ ഷേർ ഖാൻ കൊന്നു.
ഈ കുഞ്ഞിനെ കിട്ടാൻ അവൻ എന്തും ചെയ്യും.
എന്തും.
ഇവനെ രക്ഷിക്കാൻ ഒരേ ഒരു വഴി...
മനുഷ്യന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പറഞ്ഞുവിടുന്നതാ.
ഒന്ന് അവനോട് പറ, ബാലൂ.
നീ പറഞ്ഞാൽ മാത്രമേ അവൻ കേൾക്കൂ.
മോനെ.
ഹേയ്.
ഇപ്പോ കാണിച്ച തന്ത്രം നല്ല രസമുണ്ടായിരുന്നു.
ബഗീരക്ക് ഇഷ്ടമായിക്കാണില്ല.
ഏയ് ഇല്ല ഞാൻ ഇപ്പൊ അവനോട് സംസാരിക്കാതെ ഉള്ളൂ. അവന് ഇഷ്ടമായി.
ശരിക്കും?
അതെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും ഇഷ്ടമായി.
ആനകളുടെ ഇത്രയും അടുത്ത് ആരും ഇതുവരെ പോകുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല.
കേൾക്ക് മോനെ.
നിന്നോട് എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്.
എന്ത് കാര്യമാ?
ഞാൻ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.
നിന്റെ സുഹൃത്ത് എത്തിയല്ലോ...
എന്നാൽ പിന്നെ ...
നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും സ്ഥലം വിട്ടോ.
മഞ്ഞുകാലം ഇങ്ങെത്തി...
നിനക്ക് പോകാൻ സമയമായി.
എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്റെ കൂടെ താമസിച്ചാൽ മതി.
നമ്മൾ ചങ്ങാതിമാരല്ലേ?
ങേ? ഏയ്, നമ്മൾ സുഹൃത്തുക്കളൊന്നും അല്ല.
നിന്നെ എന്റെ സുഹൃതായൊന്നും ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.
തേൻ എടുക്കാൻ എന്നെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട് നീ, ഇനി അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ല...
ഞാനിനി ഏതു ഭാഷയിലാണ് പറയണ്ടേ?
നീ ഇവിടെ കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞ് നടക്കേണ്ട.
പോരെ.
ഇത്രക്ക് കഷ്ടമുള്ള ഒരു കാര്യം ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ ചെയ്തിട്ടില്ല.
അറിയാം.
പോ.
പോ ഇവിടുന്ന്.
നിർത്ത്.
ഇവിടുന്ന് പോകാൻ!
ബഗീര!
മൗഗ്ലി!
മൗഗ്ലി, വരുന്നൂ!
ബഗീര!
എന്താ അത്? എങ്ങോട്ടാ അവനെ കൊണ്ടുപോകുന്നത്?
ഈ വഴി.
ഞങ്ങൾക്ക് നിന്നെ കാണാം! നിന്നെ കാണുന്നുണ്ട്!
വാ, ചാട്!
നഖം എന്റെ ദേഹത്ത് തട്ടാതെ സൂക്ഷിച്ചോ.
ഇവിടുന്ന് ഞാൻ നോക്കികൊള്ളാം.
ഇല്ല, ഞാനും വരുന്നു.
ഇത് എന്നെക്കൊണ്ടാകും...
ഒരുപാട് ഉയരത്തിലേക്ക് പോകാതിരുന്നാൽ മതി.
എന്ന വാ പോകാം.
ശരി.
പക്ഷിയോ. നല്ല ശകുനമല്ലല്ലോ.
ബാലൂ. എന്നെ നോക്ക്. വേറെ എവിടെയും നോക്കണ്ട.
- ങേ? - ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.
മുകളിലേക്ക് മാത്രം നോക്കിയാൽ മതി.
ശരി, ഞാൻ വരുന്നു ഞാൻ വരുന്നു.
കാടിന്റെ ഏതു ഭാഗത്തുനിന്നാ നീ?
മനുഷ്യകുഞ്ഞേ, നിന്നോടാ.
തെക്ക് നിന്നോ വടക്ക് നിന്നോ?
കാടിന്റെ ഏതു ഭാഗത്ത് നിന്നാ?
തെക്ക് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.
തെക്കൻ കാട്, സിയോണി.
നല്ല ഭംഗിയാണെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.
എങ്കിൽ പറ, നീ പൗപൗ പഴം കഴിച്ചിട്ടുണ്ടോ എപ്പോഴെങ്കിലും...
സിയോനിയിൽ വെച്ച്?
ചിലർ അതിനെ വിളിക്കുന്നത്... എന്താ ആ പേര്?
പപ്പായ. കട്ടെടുത്ത പേരുകൾ.
ഞാൻ പൗപൗ എന്നാണ് വിളിക്കാറ്.
കാട്ടിൽ നിലത്ത് ഈ പഴം വീഴുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന ശബ്ദമാണ് അത്.
കഴിച്ചു നോക്ക്.
കഴിച്ചോ.
കൊള്ളാം.
നിനക്ക് ഞാൻ ആരാണെന്ന് അറിയോ?
ഇല്ല.
കുരങ്ങുവർഗ്ഗത്തിന്റെ രാജാവാണ് ഞാൻ.
എന്നെ ലൂയി എന്ന് വിളിക്കാം.
ഞാൻ കേറിയേ!
കലക്കി മാഷേ.
അവൻ അവിടെ ഉണ്ടാവും, എന്റെ കൂടെ വാ.
ഇല്ല ഇല്ല. നമ്മൾ ഇപ്പൊ പരന്ന പ്രദേശത്താ.
ഇവിടെ ഞാനാണ് നേതാവ്.
എന്റെ കൈയ്യിൽ ഒരു പദ്ധതി ഉണ്ട്.
കാറ്റിൽ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യകുഞ്ഞ് അല്ലെ നീ.
അത് നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?
മോനെ...
എനിക്ക് കാതുകൾ ഉണ്ട്. എന്റെ കാതുകൾക്ക് കാതുകളുണ്ട്.
നിനക്ക് ഇവിടെ താമസിക്കണോ?
അതിന് നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഒരു കൂട്ടം വേണം .
എനിക്കെ അതിന് സാധിക്കൂ...
ഞാൻ ചെയ്യാം, പക്ഷെ അതിനൊരു വിലയുണ്ട്.
നിങ്ങൾക്ക് തരാൻ എന്റെ കൈയ്യിൽ ഒന്നുമില്ല.
ഉണ്ട്, എനിക്കറിയാം.
എന്ത്?
ചുറ്റും നോക്ക്, മനുഷ്യകുഞ്ഞേ.
എന്റെ കൈയ്യിൽ എല്ലാം ഉണ്ട്.
ഇഷ്ടം പോലെ ഭക്ഷണം...
അളക്കാനാവാത്തത്ര സമ്പത്ത്...
എന്റെ ചൊല്പടിയിൽ വലിയൊരു സൈന്യം.
പക്ഷെ എന്റെ കൈയ്യിൽ ഇല്ലാത്തത് ഒരേ ഒരു സാധനമാണ്...
ആ ഒരു സാധനമാണ്...
നീ എനിക്ക് തരേണ്ടത്.
ചുവന്ന പൂ.
അതിന് എന്റെ കൈയ്യിൽ അതില്ലല്ലോ!
നീ മനുഷ്യനല്ലേ?
അതാണ് നിന്നെ മനുഷ്യനാക്കുന്നത്.
നിനക്ക് ചുവന്ന പൂവിനെ വരുത്താനാകും...
വരുതിയിലാക്കാനും.
ചുവന്ന പൂവിന്റെ അടുത്ത് പോകരുതെന്നാണ് എന്നെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്.
അങ്ങനെ പഠിപ്പിച്ചത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമോ?
കാരണം അത് കിട്ടിയാൽ, പിന്നെ നീയാണ് ഇവിടത്തെ ഭക്ഷ്യ ശൃംഖലയുടെ മുകൾ തട്ടിൽ.
ഈ കാട്ടിൽ ഒന്നിനും ചുവന്ന പൂവിനെ...
എതിർത്ത് നിൽക്കാൻ ആവില്ല.
എന്നെ വിടൂ, എനിക്ക് പോണം.
എന്നെ കളിപ്പിക്കല്ലേ, മനുഷ്യകുഞ്ഞേ.
നമുക്ക് ഒരു ഉടമ്പടിയിൽ എത്താം.
എനിക്ക് വേണ്ടത് മനുഷ്യന്റെ ചുവന്ന പൂവാണ്,
എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ സത്യമാക്കാൻ
അതിന്റെ രഹസ്യം പറഞ്ഞു താ, മനുഷ്യകുഞ്ഞേ
പറ! എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പറ
ചുവന്ന പോവിന്റെ ശക്തി എനിക്ക് താ
ഞാനും നിന്നെ പോലെയാകട്ടെ
എനിക്ക് നിന്നെ പോലെ ആകണം
നിന്നെ പോലെ നടക്കണം, നിന്നെപ്പോൽ സംസാരിക്കണം,
നീ മനസ്സിലാക്കണം, എന്നെപ്പോലൊരാൾ എന്നും
ഒരുപാട് പഠിക്കണം നിന്നെപ്പോലൊരാളിൽ നിന്നും
നീ വിചാരിക്കും എന്ത് മണ്ടനാ
എന്നെപ്പോലൊരു യമണ്ടനാം, കുരങ്ങന് സ്വപ്നമോ
മനുഷ്യകുഞ്ഞേ, എനിക്ക് നിന്റെ കൂടെ കൂടണം,
നമ്മൾ ഒന്നായാൽ അധികാരം നമ്മൾക്ക്
കാടിന്റെ നിധികൾ നമ്മൾക്ക്
ആഗ്രവും എന്റെ മനസ്സിൽ, തീയോ നിന്റെ കൈയിൽ
പക്ഷെ എന്റെ സ്വപ്നം സാധ്യമാക്കാൻ നീയും കൂടെ വേണം
അതുകൊണ്ട്....
എനിക്ക് നിന്നെ പോലെ ആകണം
ആ തീനാളം കൈക്കലാക്കണം
നിന്നെ പോലെ എനിക്കും കഴിയണം
ഓ എന്ത് ഗംഭീരമാകും
എന്നെപ്പോൽ യമണ്ടൻ കുരങ്ങും
നിന്നെപ്പോലെ മനുഷ്യർ കണക്കെ
എല്ലാം ചെയ്യാൻ പഠിച്ചാൽ....
ഒന്ന് മാത്രമേ വേണ്ടൂ...
മുഴുവൻ കഴിവും കിട്ടുവാനായ്.
ചുവന്ന പൂ കൊണ്ടുവന്നാൽ...
നമ്മുക്ക് ഈ കാട് ഭരിക്കാം.
നിന്നെ ഞാൻ സംരക്ഷിക്കാം.
നിനക്ക് ഒന്നിനും ഒരു കുറവും വരില്ല.
എനിക്ക് കഴിയില്ല!
കഴിയില്ലെന്നു ചെയ്യില്ലെന്നോ?
കഴിയില്ല!
കഴിയണം!
ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ!
ആരെങ്കിലും?
അതേയ്...
ഞാൻ ശരിയായ വാനരക്ഷേത്രത്തിലേക്കാണോ വന്നത്?
എന്റമ്മേ.
കിംഗ് ലൂയിയല്ലേ ഇത്?
ഹോ എന്തൊരു .
കേട്ട കഥകൾ ഒന്നും ശരിയല്ല ട്ടോ.
നിങ്ങൾ അതിലും യമണ്ടൻ തന്നെ.
എന്തൊരു വലിപ്പമാ.
കണ്ടോ അത്രേം മാംസം...
ചുമ്മാ അങ്ങനെ ഇരിക്കണേ...
ആ സിംഹാസനത്തിൽ.
എന്തൊരു പ്രൗഢി.
പിടിക്ക് അവനെ.
നിക്ക്, നിക്ക്.
ഒന്ന് നിക്കാമോ?
ഞാൻ മലയൊക്കെ കേറി വരുന്നതാ, തീരെ ശീലമില്ലാത്ത പരിപാടിയാണ്.
എന്തിനാ, നിങ്ങളെ കാണാൻ.
എനിക്ക് ഇത് ഒരു സ്വപ്നം സത്യമായ പോലെ ഉണ്ട്.
അവനെ പിടിച്ച് മലയിൽ നിന്നും താഴോട്ട് എറിയൂ.
നിക്ക്, നിക്ക്, നിക്ക്.
അതിൽ എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല.
ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല.
വിളിക്കാതെ വലിഞ്ഞു കേറി വന്നതാണ് ഞാൻ.
അത് ചെയ്യാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.
വേറൊരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടെ.
പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ...
നിങ്ങളെയൊക്കെ അടുത്ത് കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാ.
എന്നിട്ടും ആരും നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് വരുന്നില്ല.
എന്താ കാര്യം?
ഈ നാറ്റം.
ഈ നാറ്റം കുറച്ച് കടുപ്പമാണ്.
പക്ഷെ വെറും ഭംഗി മാത്രമല്ല ട്ടോ"
ബുദ്ധിയുമുണ്ട്. നിങ്ങൾക്ക് കാര്യങ്ങൾ അറിയാം.
തലയിൽ ആൾതാമസം ഉണ്ട്.
ഈ തള്ളവിരൽ വെച്ചുള്ള വേലയൊക്കെ ഒപ്പിക്കുന്നതല്ലേ.
അതെങ്ങനെയാ? എനിക്ക് പറ്റില്ല. ഒന്ന് കാണിച്ചുതരാമോ.
നോക്ക്, എനിക്ക് ചൊറിയാൻ പറ്റും, ഒരയ്ക്കാൻ പറ്റും, മീൻ പിടിക്കാൻ പറ്റും.
നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമായേക്കില്ല, എന്നാലും ചോദിക്കുകയാ...
കുറെ കാലമായിട്ടുള്ള സ്വപ്നമാണ്...
എന്നെയും നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ...
കൂട്ടത്തിൽ ചേർത്തുവോ.
ഷോ എനിക്കും നിങ്ങളെ പോലെ ആകണം.
കുറച്ച് കൂടിയ ആഗ്രഹമാണെന്ന് അറിയാം.
ആരെയും വിടരുത്!
പുറത്തേക്കുള്ള വഴി ഞാൻ തന്നെ കണ്ടുപിടിച്ചോളാം, അപ്പൊ നന്ദി, പിന്നെ കാണാമേ!
ഞങ്ങൾ ഇവരെ തടുത്ത് നിർത്താൻ ശ്രമിക്കാം.
എങ്ങോട്ട് പോകുകയാ, മനുഷ്യകുഞ്ഞേ?
എന്റെ അടുത്ത് വരരുത്!
നിനക്ക് ഇപ്പൊ ആരുമില്ല.
നിനക്കുള്ള ഒരേ ഒരു പ്രതീക്ഷ ഞാനാണ്. നിനക്ക് ഇവിടെ നല്ല സുഖമായിരിക്കും.
നീ വേറെ എവിടെ പോകാനാ?
ഞാൻ എന്റെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് തിരിച്ച് പോകും!
അകേലയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകും!
അകേല?
അപ്പൊ നീ കേട്ടില്ലേ?
അവനെ ഷേർ ഖാൻ കൊന്നു.
നിനക്ക് വേണ്ടി ആവണം.
ഇല്ല! നിങ്ങൾ കള്ളം പറയുകയാ!
ഇങ്ങനെ ഓടിയൊളിക്കല്ലേ...
നീയാരാണെന്ന സത്യത്തിൽ നിന്നും! കേട്ടോ?
ആലോചിച്ച് നോക്ക്, മനുഷ്യകുഞ്ഞേ.
നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ഈ കാട് ഭരിക്കാം.
വേണ്ട...
വിവരമുള്ളവർ പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കണം.
കിട്ടിപ്പോയ്!
മൗഗ്ലി!
ആ കുഞ്ഞിന് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ...
എനിക്ക് പിന്നെ സ്വയം പൊറുക്കാനാവില്ല.
- ബഗീര! - മൗഗ്ലി?
അവിടെ നിൽക്ക്.
ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് വരാം.
ആ കേട്ടത് ശരിയാണോ?
എന്ത്?
അകേല മരിച്ചോ?
ഞങ്ങൾ പറയാൻ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
നിനക്ക് അറിയാമായിരുന്നു!
രണ്ടു പേർക്കും അറിയാമായിരുന്നു!
എന്നിട്ട് ഒന്നും ചെയ്തില്ലേ!
കുഞ്ഞേ നിൽക്ക്.
ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ചെയ്തേ പറ്റൂ!
മൗഗ്ലി!
അവന്റെ പൊടിപോലും ഇല്ല.
എവിടെ പോയിക്കാണും?
വാ!
മനുഷ്യനാണ്.
കാട്ടിൽ കയറിയിട്ടുണ്ട്.
അമ്മെ എന്ത് പറ്റി?
ചുവന്ന പൂ.
എല്ലാവരും പുഴയരികിലേക്ക് പോ!
ചുവന്ന പൂ.
പിള്ളേരെ, വാ. എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ടാവണം.
അത് മൗഗ്ലി ആണോ?
ഷേർ ഖാൻ!
എനിക്ക് നിന്നെ പേടിയില്ല!
ആരും ഇനി നിന്നെ പേടിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല!
ഇല്ല...
അവർക്ക് ഇപ്പൊ പേടി വേറെ എന്തിനെയോ ആണ്.
മനുഷ്യകുഞ്ഞ് മനുഷ്യനായിരുന്നു.
ഗ്രേ...
മക്കൾ വലുതായെന്ന് അറിയുന്ന ദിവസം...
എപ്പോഴും വിശിഷ്ടം തന്നെ.
അവരെ പറ്റിച്ചപോലെ, എന്നെ പറ്റിക്കാനാകില്ല.
ഞാൻ നിന്റെ ഭാവി കണ്ടതാണ്.
നീ വളർന്നാൽ എന്താകുമെന്ന് കണ്ടതാണ്.
വാ,നിന്റെ ചുവന്ന പൂ ഉപയോഗിക്ക്.
നിന്റെ അച്ഛൻ ചെയ്തത് പോലെ നീയും അതെന്റെ ദേഹത്ത് പ്രയോഗിക്ക്.
നീ ശരിക്കും ആരാണെന്ന് ഇവർക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്ക്!
ഞാൻ സീയോനിലെ മൗഗ്ലിയാണ്, ഇതാണ് എന്റെ വീട്!
ആ കാണിച്ചതാണ് ഏറ്റവും വലിയ മണ്ടത്തരം.
ഇപ്പൊ നിന്റെ കൈയ്യിൽ ഒന്നുമില്ല.
നഖമില്ല, പല്ലില്ല, രോമമില്ല...
സുഹൃത്തുക്കളുമില്ല.
"ഇതാണ് കാടിന്റെ നിയമം...
"ആകാശത്തോളം പഴയതും സത്യമുള്ളതും."
എന്തായിത്?
"അത് പാലിക്കുന്ന ചെന്നായ് വളരും...
"പക്ഷെ അത് തെറ്റിക്കുന്ന ചെന്നായ് നശിക്കും.."
മണ്ടന്മാരെ.
"കാട്ടുമരത്തെ ചുറ്റിപിണയുന്ന വള്ളികളെപോലെ...
"നിയമവും നമ്മെ പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു."
ശരി! എല്ലാവരും കൂടിക്കോ!
എനിക്കും ഈ മനുഷ്യകുഞ്ഞിനും ഇടയിൽ നിൽക്കാനാണോ ഭാവം?
"...ചെന്നായുടെ ശക്തി കൂട്ടവും."
നിങ്ങളെയൊക്കെ കടിച്ച് കുതറും ഞാൻ!
ചെന്നായ്ക്കളേ, ആക്രമിക്കൂ!
ഇവിടെ നിൽക്ക്!
എനിക്ക് ചെന്നായ്ക്കളുടെ ഒപ്പം പോരാടണം!
- നിനക്ക് അവനെ ചെന്നൈയിനെ പോലെ ആക്രമിക്കാൻ പറ്റില്ല. - നീ ചെന്നായ് അല്ല!
മനുഷ്യനെപ്പോലെ ആക്രമിക്ക്.
പോ!
ശരി.
അതുവരെ അവനെ ഞങ്ങൾ തടഞ്ഞു നിർത്താം.
ഇത് അവസാനിപ്പിക്കാൻ സമയമായി.
പറ്റില്ല!
ഉണക്കമരം.
ഇനി നീയും ഞാനും മാത്രം!
പൊട്ട്, പൊട്ട്!
നിനക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ ഇനി സ്ഥലമില്ല, മനുഷ്യകുഞ്ഞേ!
നിന്നെ വളർന്ന് വലുതാവാണ് ഞാൻ സമ്മതിക്കുമെന്ന് കരുതിയോ?
നീ ഒന്നുകിൽ എന്റെ ഭക്ഷണം അല്ലെങ്കിൽ തീയ്ക്ക് ഭക്ഷണം.
അതിനിനി അധികം സമയമില്ല.
എത്രകാലം എന്നെ തോല്പിച്ച് ജീവിക്കാമെന്നാ നീ കരുതിയേ?
നിന്റെ അച്ഛനെക്കാളും?
നിന്റെ... അകേലയെക്കാളും?
എനിക്ക് നിന്നെ പേടിയില്ല!
കേൾക്കുന്നുണ്ടോ?
എനിക്ക് നിന്നെ പേടിച്ച് ഓടി മടുത്തു!
നീ ശരിക്കും പൊരുതി ചങ്ങാതി.
ശരിക്കും പൊരുതി.
അമ്മെ, അമ്മെ!
എന്റെ മകൻ.
- മൗഗ്ലി! - അത് മൗഗ്ലിയാണ്!
മൗഗ്ലി.
അത് കണ്ടോ?
അവരുടെ കൊമ്പുകൊണ്ട് ഉണ്ടായ കുഴികൾ...
പുഴകളായി മാറി.
എന്റെ കുറെ കാലത്തേ ഈ ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ഈ കാട്ടിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
പക്ഷെ ആ രാത്രി, എനിക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത ഒരു കാര്യം കണ്ടു.
ഒരു ചെറിയ കുഞ്ഞ്...
സ്വന്തമായി ഒരു കൂട്ടമില്ലാതെ...
ആദ്യമായി കാടിനെ മുഴുവനും ഒന്നാക്കി.
കുറച്ച് വളവുകൾ കൂടിയേ ഉള്ളൂ.
ഞാൻ മരത്തിൽ കയറാൻ പോകുന്നൂ!
താഴെ കൂടെ ഓടിയാൽ മതി.
പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കില്ല.
ജയിച്ചേ!
- എന്താ, മൗഗ്ലി. - നീ മരത്തിൽ കൂടെ ഓടിയിട്ടാ.
- ഇത് ശരിയല്ല. - ഞങ്ങൾ എത്താറായതാണ്.
നിങ്ങളേയ്...
കുറച്ച് വേഗം കൂടുതലാണ്.
പതുക്കെ ഓടാൻ ആരും പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ലേ?
എല്ലാവരും താഴെക്കൂടെ ഓടിയായപ്പോൾ നീ മരത്തിൽ കയറിയില്ലേ.
- നീയും അതല്ലേ ചെയ്തത്. - അതെ, പക്ഷെ ഞാൻ ചെന്നായ് അല്ലല്ലോ.
അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഒന്നിച്ച് ഓടാം, വാ.
"കാരണം കൂട്ടത്തിന്റെ ശക്തി..."
- ചെന്നായാണ്. - "ചെന്നായാണ്...
"ചെന്നായുടെ ശക്തി കൂട്ടവും."
മൗഗ്ലി തിരിച്ചെത്തി!
ഹേ, മൗഗ്ലി! ഞങ്ങളും വരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് വാ പിള്ളേരെ.
ഹായ്, ഗ്രേ.
ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്ക് ചെന്നായ്ക്കളെ.
"ഇതാണ് കാടിന്റെ നിയമം...
"ആകാശത്തോളം പഴയതും സത്യമുള്ളതും.
"അത് പാലിക്കുന്ന ചെന്നായ് വളരും...
"പക്ഷെ അത് തെറ്റിക്കുന്ന ചെന്നായ് നശിക്കും..
"കാട്ടുമരത്തെ ചുറ്റിപിണയുന്ന വള്ളികളെപോലെ...
"നിയമവും നമ്മെ പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു..
"കൂട്ടത്തിന്റെ ശക്തി..."
ഇവിടെ നല്ല രസമുണ്ടല്ലോ.
അപ്പൊ കേറാൻ അറിയാം.
ഉടനെ താഴോട്ട് ഇറങ്ങുകയാണെന്ന് മാത്രം പറയല്ലേ.
ഇത് നല്ല സുഖമുള്ള പരിപാടിയാ.
പരിഭാഷ : ശ്രീധർ Translation : Sree Dhar